Chi Neng Ermelo

 

Welkom | Bewegingsvormen | Voor wie geschikt? | Galerij | Lesrooster | Tarieven | Referenties | Links | Contact

 

Welkom bij Chi Neng Ermelo

Referenties

30 Minuten Chinees gymmen
, artikel in Ermelo's weekblad (25-02-2009)
Klik hier om de afbeelding in een nieuw scherm te openen

Chi Neng Helpt, artikel in Ermelo's weekblad (07-01-2009)
Klik hier om de afbeelding in een nieuw scherm te openen

Referentie van een deelnemer aan de workshop die anoniem wenst te blijven (ingezonden 18-01-2007):

Chi Neng?


Ik had er eigenlijk nog nooit van gehoord, wel van Tai Chi en als ik ooit tijd over had, wilde ik dat wel gaan doen. Voorlopig was ik druk met werken en andere zaken. Toen liep ik een knieblessure op die ernstiger bleek te zijn dan ik aanvankelijk dacht. Zo ernstig dat ik er blijvend letsel aan over zou kunnen houden; de spanningen die al langer speelden op het werk escaleerden in een conflict en ik kon niet doen wat ik altijd doe als ik “stress” heb: bewegen. Een stoompan vlak voor het overkoken, zo begon ik mij te voelen. Mijn oefeningen deed ik trouw maar mijn bovenbeenspieren bleven slinken, met als gevolg helse pijn aan mijn knieschijf. Lopen moest met een brace. Een kennis had mij al verteld van Chi Neng, maar ja…. Pas nadat drie verschillende mensen mij “ineens”vertelden over….. mailde ik Johan, of ik met knieblessure ook kon komen. De eerste keer had ik geen flauw idee wat ik moest verwachten. Mediteren lukte me niet, of ik begon te malen of viel in slaap. En dit, wat zou er gebeuren? Vraag me niet hoe alles heet wat wij deden, heel geconcentreerd lette ik op Johan, voelde ik wat er in mijn lijf gebeurde en ervaarde de Chi. Een half uur lang kon ik staan! Na een minuut of tien verdween de knoop uit mijn maag – dit was geweldig, hier moest ik mee doorgaan, ik had HET gevonden! Die avond viel ik in slaap met warme benen en voeten, een tinteling in mijn knie die nu niet eens van de pijn was – er gebeurde iets. Ik wilde thuis wel oefenen, maar verder dan op mijn voeten wiegen kwam ik niet, alles vergeten. Maar zelfs die simpele beweging, de concentratie die ik nodig had zorgden ervoor dat ik mij rustiger ging voelen.

De tweede les kon ik het hele uur staan en voelde heftige spierpijn. Echt waar, nog nooit was ik zo blij over “pijn” – mijn spieren begonnen te leven! Ik begon te gapen zonder te kunnen stoppen. Eindelijk kwam de spanning wat los. De dagen erna kon ik wat harder fietsen, de beenspieroefeningen beter doen en ik merkte dat de spieren begonnen te werken, langzaam, maar gestaag!

De derde les was ik erg enthousiast, ik kwam met de fiets ipv de auto, deed alles mee, ook op een been en kon s’ nachts amper slapen van de pijn. Maar - er was nog iets naast de pijn. Warmte, tintelingen – genezing? De fysiotherapeut was in ieder geval laaiend enthousiast over de vooruitgang, fietsen uitbreiden, hup aan de wandel: de pijn nu is genezingspijn, de knieschijf kan niet meer beschadigen! Wat ik nog moet leren is alles met mate te doen…..

Les 4 – spannend, want ik deed de brace niet om. Ik had moeite me te concentreren, alles bleef door mijn hoofd spoken en ik was toch bang dat het mis zou gaan met mijn knie. Na een correctie van Johan omdat ik de oefening te snel deed, werd me ineens duidelijk dat dit precies weergaf hoe ik de laatste drie jaar had gewerkt. Niet twee, niet drie, maar vier dingen tegelijk doen. Alsmaar druk, alsmaar denken – maar waar was ik? De eenheid van lichaam, geest en ziel was mijn streven – nu was mijn ziel gekwetst, mijn geest moe en mijn lichaam beschadigd. Dit kwam hard aan – want ik had niet allen zo gewerkt, maar was zo gaan leven. Pas aan het eind van de les was ik zo in mijn concentratie en mijn kracht dat ik kon ontspannen. En het voelde geweldig! Mijn hele lichaam tintelde en stroomde, ik had het gevoel de hele wereld aan te kunnen. Gelukkig was ik met de auto gekomen, anders was ik zeker veel te hard gefietst en had de knie overbelast. Nu was een korte rustperiode genoeg en liep ik de trap op….. IK LIEP DE TRAP OP! Het is ongelofelijk, maar in drie weken tijd is een herstel op gang gekomen, dat is geweldig. Vandaag ben ik gewandeld, 40 minuten, rustig maar gestaag en zonder brace.

Ik verheug me enorm op de volgende lessen. Thuis oefen ik ook wel, maar het is anders. Ik moet de leraar nog zien om te kunnen doen wat ik moet doen. Het is prachtig om te voelen hoe lichaam en geest samen horen, elkaar beïnvloeden in positieve zin. Mijn ziel voelt nog steeds gekwetst, de butsen hebben tijd nodig om te helen – maar ik gun het me nu! Dat is een begin en een verschil. Op naar les 5!


Wilt u ook als referentie op deze website? Stuur dan een mail naar kwakmanjohan@gmail.com

 

06 525 59 828 of 0341 554 661 | kwakmanjohan@gmail.com | Copyright 2011 - 2012